تو قد كشيدي ولي بزرگ نشدي
خوب كه نگاه كني ، با هزار من ادعا به وعده يك آبنبات چوبي بي صدا مي شوي
داد هم كه مي زني از روي دادخواهي نيست ، چرا كه وقتي بغض مي شود در همان گلو مي ماند
نهايت عقده مي شود ، مي داني به صاحب چنين كرامتي چه مي گويند ؟
عقده اي / آري عقده اي داد مي زند ، فقط داد
تلخ است ولي حقيقت ، حقيقت محض / كار از يكجا اشكال دارد
راه حل كه پيش كشي ، حتي اشكال را هم نمي داني
هميشه درون ماشين نشسته اي و به شلوغي بد و بي راه مي گوئي
غافل از اين كه شلوغي يعني (( تو ))
شايد منتظري تا روزي ، كسي ، دق الباب كند ، ولي كدام در ؟
در باز شود كه چه ؟ حسن نباشد ؟ قبول /كه باشد ؟حسين ؟
حسين تو چه شكلي است ؟
به قول آن لطيفه رايج اين روزها : حساب باز نكرده منتظري تا جايزه را برده و كامروا شوي
خوب كه بنگري ،خوب خوب / بي غل و غش ، فارغ از كينه
آن كه سوار است يكي است مثل تو / نيست ؟ / كجائي است پس ؟
او جواز جولان گرفت ، مگر نه ؟؟؟/آن مجوز را كه داد ؟؟
از سكنه كرات ديگر ؟؟/آري
تو مي خواني كه من مي نويسم و گر نه ....
چقدر خود را بزرگ مي داني و لايق همه چيز
بزرگ نشدي اما ... اما ... لايق همه چيز !!!
تو نمي داني و من بيشتر از تو /همه چيز آشفته
آشفته بازار / اينجاي تو هيچ كجا نيست
جائي هم اگر باشد ، تو كجائي هستي ؟
بلند بگو / مردباش يا در عين زن بودن مي تواني مرد باش
خجالت مي كشي ، مي دانم / تو جاي خود را دوست داري ؟؟
خدائي .... جاي .... خود را .... دوست داري ؟؟؟
تو خانه را دوست داري ، قبول / خيابان را چه ؟
تو همه را براي همه مي خواهي ؟/ مي خواهي ؟؟
مردم بد شده اند / اين را هميشه مي گوئي
نمي گوئي ؟؟/ همه خوبند ؟؟
پس اين همه ميله و حصار و دزدگير و بگير و ببند براي كيست ؟
اين جمله (( اين روزها آدم بايد كلاهش را بگيرد تا باد نبرد)) براي كدام باد است ؟
تو كلاهت را گرفتي ؟/ انصافا تو خودت يكي از آن (( بادها )) نشدي ؟
نشدي ؟/ مي خواهي سركه باشي يا شراب ؟؟؟
اصلا تو آب زلالي / زلالي ؟؟
قبول / راه به كجا داري كه نگندي ؟
گودال شده اي / باوركن
يادت هست ؟/ اين را سالها پبش نوشتي
يادت هست ؟/ (( فكر كردن كافي نيست به فكر باش ))
آري گودال شده اي / اين را چه ؟؟
سالها پيش خواندي / يادت هست ؟؟
(( هيچ كس در گودال حقيري مرواريدي صيد نخواهد كرد ))
از من بشنو .... شنوا باش / گودال نباش
دريا باش
|
در باره
وبلاگم
نويسنده:
البته نه به اون شدت .....اون شب داداشه عزیزم عباس حرف قشنگی بهم زد....گفات ابجی جونم برو به درونت ببین چی آرومت میکنه مطمئن باش وقتی به درونت برگردی تو به دنباله همون خدایی میری که یه بودایی میره...همه ی ما فطرت یکسانی داریم فقط اب و تابمون فرق داره همه از یه گوشت و خونو پوستیم...همه تو رحم مادر بودیمو مکانمون یه جاس حداقل همه عالم اینو میدونن که میرن به دل خاک...اون شب که باهاش حرف زدم واقعا به سرم زده بود اخه میدونید کوچکترین مسائلی که داشتم واسم یه سوال بزرگ شده بود البته فقط تو خالی بود بزرگیش اونقدم نبود فقط چون تو مغزم پشته سر هم میاومدنو میرفتن اونم بی جواب اعصابمو بهم میریخت...بهم گفت گلم قرار نیست ما به همه چیز پاسخ بدیم قرار نیست ما همه ی مسائل رو بفهمیم ما مکلفیم به وظیفه به هر آنچه که میدونیم ...میگفت انسان فکر نکن تا به یه مرحله ایی رسید دیگه عالمه جریان موسی رو بهم یاداوری کرد که حتی وقتی به نبوت رسید باز از خدا در مورد زنده شدن مرده ها سوا ل کرد....گفت این مسائل مثه تشنگی میمونه تو زمانی که نیاز پیدا کردی به آب دیگه نمیگی چرا تشنمه ...تو منتظر ابی به دنباله ابی که سیرابت کنه....نه در پی چرا تشنه بودن....این حرفش مربوط به ۱۰۰ تا سواله من در مورد هستی بود اینکه چرا ما اومدیم اصلا چرا خدا مارو افرید اصلا چه نیازی داشت به وجود ما و و و و .......گفت فقط حواست باشه که این نیاز در درون ما هست و تو این دنیا جوابای زیادی واسش دادن که به طبع هر کدوم مسیر و برنامه ی سعادت مختلفی داره....راست میگفت ....اینکه اخر فلسفه کانت به این مرسه بودن یا نبودن ....میگفت تو باید انتخاب کنی.....من فکر میکنم تو دین ما تحریف زیادی شده ...البته این مبلغان بعضی چیزا رو میارن....که باعث سر در گمیه ما میشه....خدا ازشون نگذره اگه با علم به این کار دست به این اعمال میزنن.....نمیدونم حس میکنم یه سری چیزا بدون توضیح بدون ضمیمه وارد شده اخه خیلی حساسهادمو دچار گمراهی میکنه یا شک...دلم یخواد در مورد این بدونم که بعضی از مسائل ایا در تجربه ی دینی قرار میگیرهیا میشه بدون تجربه بهش دست یافت ...مثه اون روایت که پیامبر میفرمایندمن شهر علمم و علی در ان و هر کس میخواد وارد این شهر شود باید از در ان وارد شود....جای دیگم مولا علی می فرمایند به روی من هر شب هزاران هزار دری از علم گشوده میشد.... 
........ آخرین ستاره شب صد و هفتم هم طلوع کرد و تو خاموشی، چقدر در جاده تنهائیم فریاد کشم! چقدر رنگ صورت تو را به نگاهم بخشم! چقدر به آینه خاطراتم سنگ زنم و تو نشکنی، خاموشیت واژه های بغضم را میشکند، با خاطرات بودنت در کنارم در حسرت نشسته ام و با رویای بودنت رو به خود در خود شکسته ام .... 
